,,Miłość braterska”

25 marca 2019

 „Albowiem tych, których od wieków poznał, tych też przeznaczył na to, by się stali na wzór obrazu Jego Syna, aby On był pierworodnym między wielu braćmi.” -

                                                                                                                                                                                                                                               Rzymian 8:29 

Przez swoją śmierć na krzyżu Pan Jeszu Pomazaniec Boży stał się „pierworodnym między wielu braćmi.”, pojednał On powołanych z narodu Iszraela z powołanymi z narodów pogańskich.

„Dlatego pamiętajcie, że niegdyś wy - poganie co do ciała, zwani "nieobrzezaniem" przez tych, którzy zowią się "obrzezaniem" od znaku dokonanego ręką na ciele -  w owym czasie byliście poza Chrystusem, obcy względem społeczności Iszraela i bez udziału w przymierzach obietnicy, nie mający nadziei ani Boga na tym świecie. Ale teraz w Chrystusie Jeszu wy, którzy niegdyś byliście daleko, staliście się bliscy przez krew Chrystusa.  On bowiem jest naszym pokojem.

On, który obie części uczynił jednością,

bo zburzył rozdzielający je mur - wrogość. W swym ciele pozbawił On mocy Prawo przykazań, wyrażone w zarządzeniach, aby z dwóch [rodzajów ludzi] stworzyć w sobie jednego nowego człowieka, wprowadzając pokój,

 i [w ten sposób] jednych, jak i drugich znów pojednać z Bogiem w jednym Ciele przez krzyż, w sobie zadawszy śmierć wrogości. A przyszedłszy zwiastował pokój

wam, którzyście daleko, i pokój tym, którzy blisko, bo przez Niego jedni i drudzy w jednym Tchnieniu mamy przystęp do Ojca.

 A więc nie jesteście już obcymi i przychodniami, ale jesteście współobywatelami świętych i domownikami Boga - zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jeszu. W Nim zespalana cała budowla rośnie na świętą w Panu świątynię, w Nim i wy także wznosicie się we wspólnym budowaniu, by stanowić mieszkanie Boga przez Tchnienie(Ducha BT).” - Efezjan 2:11-22

Po swym zmartwychwstaniu Pomazaniec Jeszu nazywa swych uczniów braćmi, nie bez powodu cielesnego pochodzenia od Abrahama, lecz dzięki wirze w Jeszu Pomazańca i wskutek wypełnienia woli Boga Ojca.(J 20: 17; Mat 28:10)

„Gdy jeszcze przemawiał do tłumów, oto Jego Matka i bracia stanęli na dworze i chcieli z Nim mówić.  Ktoś rzekł do Niego: «Oto Twoja Matka i Twoi bracia stoją na dworze i chcą mówić z Tobą». Lecz On odpowiedział temu, który Mu to oznajmił: «Któż jest moją matką i którzy są moimi braćmi?» I wyciągnąwszy rękę ku swoim uczniom, rzekł: «Oto moja matka i moi bracia. Bo kto pełni wolę Ojca mojego, który jest w niebie, ten Mi jest bratem, siostrą i matką»” - Mateusza 12:46-50

„Rzekł do niej Jeszu: «Nie zatrzymuj Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca. Natomiast udaj się do moich braci i powiedz im: "Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego”.- Jana 20:17

Każdy zanurzony w imię Jeszu Pomazańca staje się w ten sposób braćmi Jeszu Pomazańca, nie w sensie przenośnym, czy symbolicznym, ale na wskutek nowego narodzenia się, który nas uświęcił i który ,,nie wstydzi się nazwać braćmi swoimi”(J 3: 3; J 1: 13)

„Tak bowiem Ten, który uświęca, jak ci, którzy mają być uświęceni, z jednego [są] wszyscy. Z tej to przyczyny nie wstydzi się nazwać ich braćmi swymi, mówiąc:

 Oznajmię imię Twoje braciom moim,

pośrodku zgromadzenia będę Cię wychwalał.

I znowu:

Ufność w Nim pokładać będę.

I znowu:

Oto Ja i dzieci moje, które Mi dał Bóg” - Hebrajczyków 2: 11-13

Pomazaniec Jeszu stał się we wszystkim podobny do nas, by wspólnie z Nim uczynił nas synami jako dzieci Boże,  jesteśmy wstanie mówić do Boga ,,Ojcze”, jesteśmy również współdziedzicami z Pomazańcem, gdyż staliśmy się Jego braćmi. (Heb 2:10-17)

„Albowiem wszyscy ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi. Nie otrzymaliście przecież ducha niewoli, by się znowu pogrążyć w bojaźni, ale otrzymaliście ducha przybrania za synów, w którym możemy wołać: «Abba, Ojcze!» Sam Duch wspiera swym świadectwem naszego ducha, że jesteśmy dziećmi Bożymi. Jeżeli zaś jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami: dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa, skoro wspólnie z Nim cierpimy po to, by też wspólnie mieć udział w chwale.” - Rzymian 8:14-17BT

Społeczność braci

Pan Jeszu jeszcze za życia na ziemi położył fundament i ogłosił prawo nowej społeczności braci i udoskonalał przykazania dotyczące stosunków między braćmi, przywiązując również duże znaczenie do udzielania napomnień braterskich.

„Słyszeliście, że powiedziano przodkom: Nie zabijaj!; a kto by się dopuścił zabójstwa, podlega sądowi. A Ja wam powiadam: Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi. A kto by rzekł swemu bratu: Raka, podlega Wysokiej Radzie. A kto by mu rzekł: "Bezbożniku", podlega karze piekła ognistego. Jeśli więc przyniesiesz dar swój przed ołtarz i tam wspomnisz, że brat twój ma coś przeciw tobie, zostaw tam dar swój przez ołtarzem, a najpierw idź i pojednaj się z bratem swoim! Potem przyjdź i dar swój ofiaruj!  Pogódź się ze swoim przeciwnikiem szybko, dopóki jesteś z nim w drodze, by cię przeciwnik nie podał sędziemu, a sędzia dozorcy, i aby nie wtrącono cię do więzienia. Zaprawdę, powiadam ci: nie wyjdziesz stamtąd, aż zwrócisz ostatni grosz.” - Mateusza 5: 21-26

„Gdy brat twój zgrzeszy , idź i upomnij go w cztery oczy. Jeśli cię usłucha, pozyskasz swego brata.  Jeśli zaś nie usłucha, weź z sobą jeszcze jednego albo dwóch, żeby na słowie dwóch albo trzech świadków oparła się cała sprawa. Jeśli i tych nie usłucha, donieś Kościołowi! A jeśli nawet Kościoła nie usłucha, niech ci będzie jak poganin i celnik!” - Mat 18:15-17BT

Jeżeli tekst z Mat. 18: 15-17 w jakiś sposób nas w społeczności ogranicza, jeśli mógł być wykluczony brat dopuszczając się jawnych grzechów, to przecież widać, że jest to społeczność otwarta dla wszystkich, każdy z powołanych powinien praktykować miłość nawet, gdy brat popełnia grzech.

„Słyszeliście, że powiedziano: Będziesz miłował swego bliźniego, a nieprzyjaciela swego będziesz nienawidził. A Ja wam powiadam: Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują; tak będziecie synami Ojca waszego, który jest w niebie; ponieważ On sprawia, że słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi, i On zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych. Jeśli bowiem miłujecie tych, którzy was miłują, cóż za nagrodę mieć będziecie? Czyż i celnicy tego nie czynią? I jeśli pozdrawiacie tylko swych braci, cóż szczególnego czynicie? Czyż i poganie tego nie czynią?  Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski.”- Mateusza 5:43-48

Miłość braterska, to miłość nieobłudna, nie mogła powstać ona inaczej, jak z tylko z nowego narodzenia(J 3: 3),  której społeczność unika wszelkich nieporozumień, okazuje sobie wzajemną pomoc(Gal 5:15), udzielając sobie jałmużny i troszczyć się nawzajem w delikatności.(2 Kor. roz. 8-9)

„W ten sposób grzesząc przeciwko braciom i rażąc ich słabe sumienia, grzeszycie przeciwko samemu Chrystusowi.” - 1 koryntian 8:12

„Jeśliby ktoś posiadał majętność tego świata

i widział, że brat jego cierpi niedostatek,

a zamknął przed nim swe serce,

jak może trwać w nim miłość Boga?” - 1 Jana 3:17

Miłość do brata jest wypełnieniem wszystkich wymagań moralnych, jest to w rezultacie jedyne przykazanie zarazem każdej wiary żywej ,,Jeśliby ktoś mówił: «Miłuję Boga», a brata swego nienawidził, jest kłamcą, albowiem kto nie miłuje brata swego, którego widzi, nie może miłować Boga, którego nie widzi.”1 J 4: 20 - Nie można stwierdzić dosadniej!

Ciało Pomazańca, jako wspólnota powołanych.

W listach ap. Paweł  uwydatnia Chrystusa jako Głowy Ciała, co oznacza Wspólnotę Wywołanych(Kościół, zbór). Tak jak mąż kocha swoją żonę ,,tak jak własne ciało”. On, który jest przecież Wodzem i Głową, który ukochał wspólnotę powołanych, On, Zbawiciel Ciała ,,bo mąż jest głową żony, jak i Chrystus - Głową Kościoła: On - Zbawca Ciała.” - Ef 5: 23

W tym Ciele, którego jesteśmy członkami, tworzymy tylko jedno, jakiekolwiek było by nasze pochodzenie, wszyscy zostaliśmy pojednani, aby stać się jednym ludem, jednym nowym człowiekiem.

„Przecież nigdy nikt nie odnosił się z nienawiścią do własnego ciała, lecz [każdy] je żywi i pielęgnuje, jak i Chrystus - Kościół,  bo jesteśmy członkami Jego Ciała.” - Efezjan 5:29,30

 

Stanisław sługa Pana Jeszu.


Cz. 1

http://jeszu-jesu.pl/jednosc/ 


„Nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni.” Dzieje 4:12

Działalność Syna Bożego prowadzi do zbawienia dotyczy to także jego zanurzenia. Żeby poddać się zanurzeniu pomazańcowemu trzeba uwierzyć w Mesjasza i przyjąć zanurzenie w jego imieniu, Jana 3:27-36. 

I rzekł do nich: "Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu! Kto uwierzy i przyjmie zanurzenie będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony".
Marka 16:15,16

Pamiątka śmierci Pana Jeszu i zanurzenie w imię Jeszu, 19 kwietnia 2019 r. w Łodzi.

Jeśli ktoś zainteresowanych chciał by się zanurzyć przed pamiątką z okolic Białogardu, Koszalina, Kołobrzeg w imieniu Jeszu Pomazańca Bożego, jestem do dyspozycji.

Mój mail. stachsos33@gmail.com

 

Udostępnij

2 komentarze

  • Hubert 26 marca 2019jako13:13

    Super artykuł

  • Henryka 29 marca 2019jako14:16

    Stasiu świetny artykuł przypominający nam o miłości braterskiej a najważniejsze to to że ja bo nie mówię tu o braciach marny pyłek na szali mogłam odstąpić takiego zaszczytu jak nazywać Boga Ojcem a Naszego Pana Jeszu bratem w dalszym ciągu trudno mi w to uwierzyć. Dziekuje

Dodaj komentarz