Jeszu jako postać historyczna
Bez kategorii / 20 czerwca 2019

„ponieważ z nieba zstąpiłem nie po to, aby pełnić swoją wolę, ale wolę Tego, który Mnie posłał.(…) A gdy ujrzycie Syna Człowieczego, jak będzie wstępował tam, gdzie był przedtem?” - Jana 6:38,62 Był kimś wyjątkowym, ponieważ  jak mówi Biblia zanim przyszedł na ziemię, żył w niebie. Przewyższał, zatem ludzi pod względem wiedzy i możliwości. Pomaga to zrozumieć, dlaczego czynił cuda i odznaczał się nadzwyczajną mądrością. Pan Jeszu Pomazaniec cieszył się niespotykanym autorytetem, był w stanie dać swym uczniom „władzy nad tchnieniami nieczystymi, aby je wypędzali i uzdrawiali wszystkie choroby i wszelkie słabości.”(Mat 10:1) „Zdumiewali się Jego nauką: uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie.” - Marka 1:22 Czy tym informacją można wierzyć? Czy można zakwestionować historyczność Pana Jeszu, Syna Bożego? Wiek XX i pierwsza połowa wieku XXI przyniosło za sobą teorie, że istnienie Chrystusa Syna Bożego opiera się na wielkiej mistyfikacji, a postać Pana Jeszu z Nazaretu to fikcja. Prawdą jest jednak, iż w zasadzie wszystkie wiadomości o Panu Jeszu zawdzięczamy jego naśladowcom z I wieku. Ich relacje zachowały się w ewangeliach. A Jak wyglądają fakty pod względem historii? Dawne źródła świeckie są dość bogate w informacje o Panu Jeszu z Nazaretu. Podzieliłem na dwie części - pierwszym takim źródłem jest sama Biblia,...

Diabeł
Bez kategorii / 5 maja 2019

Pismo Święte, nazywa największego wroga Bożego, greckim wyrazem ,diábolos' znaczy właśnie „oszczerca” ,,fałszywego oskarżyciela". Biblia nazywa go, Belzebub*, przywódcą zbuntowanych aniołów (złych duchów)(Mk 3:22; Mat 12:27). Nie wiadomo, jak nazywał się wcześniej. Otrzymał to imię, bo wystąpił przeciw Bogu. ,,Od początku był on zabójcą i w prawdzie nie wytrwał, bo prawdy w nim nie ma.”(J8: 44) Przez wypowiedzenie kłamstw o Bogu, buntowniczy syn Boga uczynił siebie diabłem, czyli fałszywym oskarżycielem, potwarcą rzucającym oszczerstwa.(Mdr 2: 23, 24) Wiemy zresztą, że anioł Michał i jego niebiańskie wojska prowadzą ustawiczną walkę z demonami i przechodzą z pomocą człowiekowi(Dn 10: 13; Tob 6: 8; 8:2). Fakt, iż jeden z niebiańskich, duchowych synów Boga stał się szatanem diabłem, nie stawia w złym świetle działa Bożego. Diabeł nie jest tworem Boga, ale sam uczynił się nim. Próba skuszenia oszustwem niewiasty Ewy wywiodła na jaw jego niegodziwość, niesprawiedliwość(Dz 13: 10). Zboczył z drogi doskonałości. Można, więc było wówczas powiedzieć do niego, to co znacznie później powiedziano królowi Tyru: ,,Byłeś doskonały w postępowaniu swoim  od dni twego stworzenia, aż znalazła się w tobie nieprawość.” - Ezechiela 28:15 Ponieważ Szatan Diabeł użył do rozpoczęcia swego dzieła zwodzenia i oszukiwania ludzi przez ziemskiego węża, więc wąż stał się jego symbolem....

Demon
Bez kategorii / 1 maja 2019

Jak postały demony? Natchnieni prorocy Biblii nie uśmiechali się na myśl o istnieniu demonów, czyli diabłów. Byli oni dobrze poinformowani z dowodami, że demony istnieją, i potępiali kult demonów oraz ostrzegali przed nim wszystkich czcicieli żywego i prawdziwego Boga.  W wygłoszonej przed śmiercią mowie prorok Mojżesz powiedział do swego ludu o jego niewiernych przodkach; „Złym duchom składają ofiary, nie Bogu, bogom, których oni nie znają, nowym, świeżo przybyłym - nie służyli im wasi przodkowie.” - 5 Mojżeszowa 32:17 Ponieważ zdobywcy Ziemi Obiecanej nie pozabijali czcicieli demonów, jakimi byli mieszkańcy tego kraju, nastąpiło to, co jest opisane w Psalmie; „Nie wytracili narodów,  jak im to Pan nakazał. Lecz się zmieszali z poganami i nauczyli się ich uczynków; poczęli czcić ich bałwany, które się stały dla nich pułapką. I składali w ofierze swych synów i swoje córki złym duchom. I krew niewinną przelali: <krew synów swoich i córek, które złożyli w ofierze posągom kananejskim>. I ziemia krwią się skalała,” -  Psalm 106:34-38 Wiele wieków później pomazańcowy posłaniec Paweł napisał do barci w Koryncie, w którym uprawiano kult demonów; „Lecz po cóż to mówię? Czy może jest czymś ofiara złożona bożkom? Albo czy sam bożek jest czymś? Ależ właśnie to, co ofiarują poganie, demonom...

Krzyż czy pal?
Bez kategorii / 12 kwietnia 2019

Ukrzyżowanie Śmierć na krzyżu była w czasach Asyryjczyków, Babilończyków, Persów, Kartagińczyków i w Imperium Rzymskim powszechną formą karania buntowników politycznych, powstańców, (np: Powstanie Spartakusa***) niewolników, a tak że przestępców kryminalnych. Ale rzadko stosowana wobec obywateli Rzymskich. Wielu ludzi nie zdaje sobie sprawy, że Pan Jeszu nie niósł krzyża, który ważył ok. 100 - 130 kg, tylko jego poprzeczną belkę*, belka ważyła ok. 50-60 kg, a jej długość wynosiła 200 cm, a jej przekrój to 20 - 30 cm. Skazańcy byli stawiani przed właściwym dla miejsca okoliczności sądem. Sprawę rozpatrywał najczęściej trybunał wojskowy, ustanowiony przez wyższego dowódcę armii lub legionu i jego urzędników. Sędziami w sądach (prowincjach) byli zwierzchnicy administracji imperium (legat, namiestnik itp). Okrutną egzekucję poprzedzało okrutne torturowanie (poddawano skazańca biczowaniu, co powodowało znaczącą utratę krwi i wejście ofiary w stan szoku oraz otępienia). Z godnie z rzymską literaturą źródłową skazany na ukrzyżowanie nigdy nie przenosił całego krzyża.  Pionowe pale były już przygotowane (pionowa belka była na stałe wbita w ziemię) położona poza miastem. Skazańca sprzed oblicza sędziego lub z więzienia odprowadzano na teren egzekucji pod strażą wojskową. Większości przypadkach przed skazańcem szła osoba, która niosła tabliczkę z tytułem (łac. titulus) wypisaną po łacinie i w lokalnych językach, aby mógł...

,,Miłość braterska”
Bez kategorii / 25 marca 2019

 „Albowiem tych, których od wieków poznał, tych też przeznaczył na to, by się stali na wzór obrazu Jego Syna, aby On był pierworodnym między wielu braćmi.” -                                                                                                                                                                                                                                                Rzymian 8:29  Przez swoją śmierć na krzyżu Pan Jeszu Pomazaniec Boży stał się „pierworodnym między wielu braćmi.”, pojednał On powołanych z narodu Iszraela z powołanymi z narodów pogańskich. „Dlatego pamiętajcie, że niegdyś wy - poganie co do ciała, zwani "nieobrzezaniem" przez tych, którzy zowią się "obrzezaniem" od znaku dokonanego ręką na ciele -  w...