«Uważaj, nikomu nic nie mów, ale idź pokaż się kapłanowi…
Bez kategorii / 29 czerwca 2017

Ewangelia Marka 1: 44 ,,mówiąc mu: «Uważaj, nikomu nic nie mów, ale idź pokaż się kapłanowi i złóż za swe oczyszczenie ofiarę, którą przepisał Mojżesz, na świadectwo dla nich»,,. Oto sytuacja dotycząca nauczania Jeszu Pomazańca Bożego: 40 Wtedy przyszedł do Niego trędowaty i upadając na kolana, prosił Go: «Jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić». 41 Zdjęty litością, wyciągnął rękę, dotknął go i rzekł do niego: «Chcę, bądź oczyszczony!». 42 Natychmiast trąd go opuścił i został oczyszczony. 43 Jezus surowo mu przykazał i zaraz go odprawił, 44 mówiąc mu: «Uważaj, nikomu nic nie mów, ale idź pokaż się kapłanowi i złóż za swe oczyszczenie ofiarę, którą przepisał Mojżesz, na świadectwo dla nich». 45 Lecz on po wyjściu zaczął wiele opowiadać i rozgłaszać to, co zaszło, tak że Jeszu nie mógł już jawnie wejść do miasta, lecz przebywał w miejscach pustynnych. A ludzie zewsząd schodzili się do Niego. Marka 1: 40-45

Duch Święty
Bez kategorii / 25 czerwca 2017

Jest wiele nieporozumień wokół pojęcia 'duch'. Przede wszystkim nie ma w Biblii słowa, które by było dokładnym odpowiednikiem polskiego słowa duch. Zarówno w języku hebrajski, (Stary Testament), jak i greckim (Nowy Testament) słowo, które tłumaczymy na duch ma wiele znaczeń. Język hebrajski na określenie Ducha Bożego, Ducha Świętego używa rzeczownika „ruah,,. „Ruah” znaczy po prostu „wiatr”, a w formie czasownikowej – „być lekkim”. Ale jednocześnie, jako rzeczownik jest synonimem słowa „zapach”. Wyraz „ruah” jest także rzeczownikiem dźwiękonaśladowczym. Wymawiany dynamicznie brzmi niczym nadciągający wicher, z hebrajskim „ruah” „nadciągają” ciężkie chmury z błyskawicami.

Czy Izrael jest narodem wybranym?
Bez kategorii / 19 czerwca 2017

"I tak cały Izrael będzie zbawiony, jak to jest napisane: Przyjdzie z Syjonu wybawiciel, odwróci nieprawości od Jakuba."                                                                                                Rzymian 11:26 Nauczanie przez sekciarskie kościoły i wyznania, które błędnie zinterpretowały słowa apostoła Pawła i twierdzą, że cały naród Izraela powróci do łaski, kiedy to dzieło będzie dokonane.  Czy jest to zgodne z nauczaniem posłańca(apostoła) Pawła? Zobaczmy jak posłaniec Paweł traktował swój naród. Wini ich, że do „prawa sprawiedliwości, nie dosięgnął"; „bo zabiegał o nią nie przez wiarę, lecz przez uczynki"; „bo się potknęli (Judejczycy) o kamień obrazy ". (Rzym 9: 30-33) Oskarża swoich posłaniec Paweł, że „nie znając sprawiedliwości Bożej i usiłując postawić natomiast swoją własną, nie poddali się sprawiedliwości"; „zbywa im (też) na umiejętności".(Rzym 10: 3) A jednak oświadcza równocześnie Apostoł: „Oddaję im to świadectwo, iż mają gorliwość Bożą, nieopartą jednak na pełnym zrozumieniu ". Rzymian 10: 2

„Ja i Ojciec jedno jesteśmy”. (Jana 10:30)
Bez kategorii / 11 czerwca 2017

Jest to jedno z najbardziej błędnie interpretowana wypowiedzi Jeszu Pomazańca, które doprowadziło do wielkiego nieporozumienia o Panu Jeszu, ale tak, że o Bogu Ojcu. To stwierdzenie, wyrwane z kontekstu przez wielu kościelnych kaznodziei i nauczycieli wielu instytucji sekciarskich, zostało zinterpretowane, że Pan Jeszu mówi, że jest Bogiem. Czy to może być prawda? Po pierwsze należy zauważyć, że stwierdzenie to nie powinno być wyjęte z kontekstu, wcześniejszy werset dużo nam mówi: „29 Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich. I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca..” (Jana 10:29) Oświadczenie to powinno być traktowane ostrożnie: „Ojciec mój, który Mi je dał..." Czy to stwierdzenie nie wyraźnie wskazują, że istnieją dwie istoty zaangażowane tutaj, Bóg i  Syn Jeszu? Sam fakt, że coś zostało podane wymaga „dawcę” i „odbiorcy”. Wymaga to dwie osoby.

Współczucie
Bez kategorii / 3 czerwca 2017

25 On im odpowiedział: «Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie, i był głodny on i jego towarzysze? 26 Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom». 27 I dodał: «To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. 28 Zatem Syn Człowieczy jest panem szabatu». Marka 2: 24-28 Wcześniej faryzeusze zadali pytanie Panu Jeszu: 23 Pewnego razu, gdy Jeszu przechodził w szabat wśród zbóż, uczniowie Jego zaczęli po drodze zrywać kłosy. 24 Na to faryzeusze rzekli do Niego: «Patrz, czemu oni robią w szabat to, czego nie wolno?» Mk 2: 23,24 Jeszu odpowiada na fakt, że jego uczniowie jedli ziarno w sabat - który jest zwykle zabronione przez zwyczaj judejski - jak wskazywali faryzeusze. Na przykład ustawa o sabacie zabraniała wykonywania pracy w siódmym dniu tygodnia. Łuskanie kłosów w celu pożywienia się ziarnem (jak to uczynili apostołowie w sabat) było zaliczone do prac żniwnych, a stąd zakazane w dzień sabatu (Marka 2: 23, 24) Według pewnej tradycji nie było wolno nawet łapać pcheł w sabat, gdyż uważano to za formę polowania. — The Jewish Encyclopedia (Encyklopedia Żydowska)